Kan een kerkuil zindelijk worden?

Het korte antwoord is: ja, een kerkuil kan voor een groot deel zindelijk worden, maar alleen wanneer je daar al op zeer jonge leeftijd mee begint.

Onze eigen kerkuil Kiko is daar een mooi voorbeeld van.

Kiko woont bij ons in huis, zit het liefst op de klok in de keuken, kijkt graag televisie mee en loopt alsof ze de eigenaar van het huis is tussen onze katten door. Omdat zij veel binnen leeft vonden wij het belangrijk om haar al vanaf jonge leeftijd te leren waar zij haar behoefte mocht doen.

En dat is verrassend goed gelukt.

Hoe hebben wij Kiko zindelijk gemaakt?

Het geheim zit hem eigenlijk in de periode dat een kerkuil nog een baby is.

Wanneer een jonge kerkuil gevoerd wordt, zie je vaak dat het uiltje vlak daarna met zijn kontje begint te schudden. Dat is voor ons het teken dat er een poepje aan zit te komen.

Op dat moment zetten wij het jonge uiltje direct op een stuk kattengrid.

Door dit steeds opnieuw te herhalen leert het uiltje al snel dat dit de plek is waar de behoefte gedaan wordt.

Zo hebben wij Kiko vanaf zeer jonge leeftijd geleerd om haar behoefte op kattengrid te doen.

Doet Kiko altijd haar behoefte op de juiste plek?

Bijna altijd.

Kiko heeft thuis een vaste plek waar zij haar behoefte doet. Hoewel haar reservekooi eigenlijk nauwelijks gebruikt wordt, staat deze wel altijd klaar. Onderaan ligt kattengrid en dat is de plek waar Kiko meestal naartoe vliegt wanneer zij haar behoefte moet doen.

Het blijft bijzonder om te zien dat zij dit zelf heeft aangeleerd gekregen.

Natuurlijk blijft een kerkuil een dier en geen mens. Er gaat dus ook wel eens iets mis.

Wij merken bijvoorbeeld dat wanneer er bezoek komt dat Kiko nog niet goed kent, zij dat soms spannend vindt. In plaats van naar haar vertrouwde plekje te vliegen blijft ze dan liever op haar favoriete plek zitten: de klok in de keuken.

Daardoor houdt ze haar behoefte soms langer op dan verstandig is. En als het dan écht niet meer gaat, besluit mevrouw soms dat een andere plek in huis ook prima geschikt is.

Voor ons is dat geen enkel probleem.

Onze passie voor kerkuilen gaat nu eenmaal vóór een perfect huishouden. De bijzondere band die wij met Kiko hebben vinden wij veel belangrijker dan een ongelukje hier of daar..

Wat als we met Kiko op pad gaan?

Wie onze blogs leest weet inmiddels dat Kiko graag overal mee naartoe gaat.

Ze gaat regelmatig mee naar een terrasje, komt soms op scholen en vindt het heerlijk om mensen te bekijken.

Wanneer wij een tijdje onderweg zijn kan ze haar behoefte natuurlijk niet onbeperkt ophouden. Dan gebeurt het wel eens dat zij onderweg een poepje laat vallen.

Gelukkig komen wij bij een terras waar iedereen dol is op Kiko en waar we altijd ontzettend welkom zijn. Een ongelukje op de vloer van het buitenterras wordt daar met een glimlach ontvangen.

Stiekem vinden ze het vaak leuker dat Kiko er is dan dat wij er zijn. 😄

En eerlijk is eerlijk: Kiko vindt het ook geweldig om mee op pad te mogen. Zodra ze merkt dat we ergens naartoe gaan zit ze vaak al klaar om mee te mogen.

Kan je een volwassen kerkuil nog zindelijk maken?

Onze ervaring is dat dit erg lastig is.

Het typische schudden met het achterwerk zie je vooral bij zeer jonge kerkuilen.

Juist dat moment gebruikten wij om Kiko te leren waar zij haar behoefte moest doen.

Wanneer een kerkuil ouder wordt verdwijnt dat gedrag en wordt het veel moeilijker om nog een vaste plek aan te leren.

Daarom geloven wij dat zindelijkheid vooral iets is wat je vanaf de eerste levensweken moet opbouwen.

Wordt een kerkuil net zo zindelijk als een kat?

Nee.

Wij zullen nooit zeggen dat een kerkuil net zo zindelijk wordt als een kat of hond.

Toch hebben wij met Kiko ervaren dat een jonge kerkuil verrassend veel kan leren wanneer je er vanaf het begin tijd en aandacht in steekt.

Kiko gebruikt thuis meestal netjes haar reservekooi met kattengrid, zit overdag op de klok in de keuken, kijkt televisie mee en vliegt tijdens het thuiswerken regelmatig achter de laptop om vervolgens op een schouder plaats te nemen.

Dat maakt het samenleven met een kerkuil voor ons niet alleen bijzonder, maar ook een stuk makkelijker.

Onze ervaring

Iedere kerkuil is anders en karakter speelt altijd een rol.

Toch hebben wij met Kiko ervaren dat een jonge kerkuil veel meer kan leren dan veel mensen denken.

Met geduld, vertrouwen en dagelijkse aandacht hebben wij haar geleerd waar zij haar behoefte kan doen. Natuurlijk gaat dat niet altijd perfect, maar voor een kerkuil die grotendeels binnenshuis leeft zijn wij ontzettend tevreden.

En als er dan toch eens een ongelukje gebeurt?

Dan pakken wij gewoon een doekje.

De liefde, het vertrouwen en de bijzondere band die wij met onze kerkuilen hebben gekregen zijn voor ons veel belangrijker dan een perfect schoon huis.